گشتاسب رستمی فرادنبه
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
یکم فروردین ۱۳۴۶، مصادف با روز عید قربان در شهر فرادنبه از توابع شهرستان بروجن چشم به جهان گشود. پدرش شیرمحمد، کشاورز و راننده ماشین های سنگین بود و مادرش زلیخا، خانه داری می کرد. دوران کودکی را در سایه تربیت و توجه پدر و مادر گذراند. هوش سرشاری داشت و دانش آموز موفقی بود. پس از کسب مدرک دیپلم، در کنکور سراسری شرکت کرد و در رشته علوم و فنون نظامی دانشگاه امام حسین )ع( پذیرفته شد. سپس به سپاه پاسداران پیوست. با شروع جنگ از سوی بسیج به جبهه رفت. بیست و هفتم مهر ۱۳۶۲، دو هفته بعد از عملیات والفجر ۴، منطقه عملیاتی توسط نیروهای بعثی به محاصره درآمد. او که بدون آب و غذا در کوه ها سرگردان شده بود، بر اثر اصابت ترکش به دست، مجروح و سپس اسیر شد. ۸۸ ماه در اردوگاه های عراق اسیر بود. در دوران اسارت پس از شنیدن اخبار رادیو آن را می نوشت و در اختیار دیگران قرار می داد. با انجام فعالیت های مختلف در داخل اردوگاه باعث تقویت روحیه دوستان و هم رزمانش می شد. پس از آزادی و بازگشت به ایران باقدرت و روحیه بالا مشغول به کار شد. سال ۱۳۷۰ ازدواج کرد و صاحب سه دختر و یک پسر شد. در تربیت دینی فرزندان کوشا بود و به آن ها برای اقامه نماز جماعت سفارش می کرد. بنا بر ضرورت از قرآن، به آن ها یادآوری می کرد. بر ادامه تحصیل آن ها تأکید داشت و به فرزندان دخترش حفظ حجاب را تأکید می کرد. دلسوز و مهربان بود. به کسب درآمد حلال اعتقاد داشت و در سال مالی خمس و زکات می پرداخت. منظم و وظیفه شناس بود. در کار، مدیریت قوی داشت. اسرار کاری را حفظ می کرد. خونگرم و خوش برخورد بود. به نیازمندان کمک می کرد بدون آنکه تظاهر کند. حافظ کل قرآن بود. به عنوان معلم قرآن در بسیج خدمت می کرد و به تفسیر آن می پرداخت. خاطرات اسارتش را در کتابی با عنوان «اسیر »۷۶۰۰ چاپ کرد. این اثر که بارها تجدید چاپ شد بسیار مورد توجه قرار گرفت. در دوران اسارت، ازآن جاکه نیروهای عراقی نمی توانستند نام «گشتاسب » را تلفظ کنند، از او خواستند نامش را تغییر بدهد. او نیز چون در روز عید قربان به دنیا آمده بود نام «اسماعیل » را برای خود برگزید. به گفته نزدیکان در یک سال آخر عمر حال متفاوتی داشت. از زندگی و چگونه مردن سخن می گفت و رفتار خاصی داشت. بارها به سفر مکه رفته بود، ولی همیشه آرزوی زیارت دوباره را داشت. آن سال به طور غیر منتظره ای عازم سفر شد. دوم مهر ۱۳۹۴، در منا به شهادت رسید. پیکر وی در زادگاهش به خاک سپرده شد.
