شهرستان کنگان
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شهرستان کَنگان یکی از شهرستانهای
استان بوشهر در جنوب ایران است. مرکز این شهرستان،
شهر بندر کنگان است.
شهرستان کَنگان یکی از شهرستان های استان بوشهر در جنوب ایران است و ۲۰۸۷ يكلو متر مربع مساحت دارد. مرکز این شهرستان، بندر کنگان است و شامل ۲ بخش و ۵ دهستان و ۱۷۵ آبادی است. کنگان از شمال به شهرستان جم در استان بوشهر، از جنوب به خلیج فارس، از مغرب به شهرستان دیر، و از سمت مشرق به عوینات )تمبک فعلی( محدود می شود. بندر کنگان در ۲۵ کیلومتری بندر سیراف )شهر باستانی ایرانی( قرار دارد و در نوشته های تاریخی از زمان صفویان به این نام خوانده می شود. رضا طاهری از محققان تاریخ و جغرافیای خلیج فارس در کتاب «از مروارید تا نفت » به بررسی بندر کنگان و سیراف در خلیج فارس می پردازد و وجه تسمیه بندر کنگان را مرتبط با نام کهن کنگ و کنگ دز می داند. این محقق بندر کنگان را بندری ایرانی و قدیمی از توابع بندر باستانی سیراف قدیم می شمارد که از دوره صفویان در تاریخ ایران و خلیج فارس حیات سیاسی خویش را آغاز کرده است. طبق آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن، شهرستان کنگان ۹۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد. بزر گترین کارخانه سیمان کشور با نام ساروج کنگان با ظرفیت روزانه ۶۰۰۰ تن در کنگان و در حدود ۱۲ کیلومتری این شهر قرار دارد. شهرستان کنگان محل اجرای پروژه های پارس جنوبی است و عسلویه در این شهرستان قرار دارد. سایت کنگان که بزرگی آن ۲ برابر سایت عسلویه)پارس جنوبي(است در ۱۰ کیلومتری بندر کنگان قرار دارد. شهرستان کنگان قریب به ۲۳۵۰ سال تاریخ پرفراز و نشیب پشت سرگذاشته است. حوزه ساحلی خلیج فارس و دریای عمان از دیرباز محل آمد و شد اقوام و قبایل مختلف بوده است که از اطراف و اکناف دنیای قدیم )آسیا و آفریقا( به قصد تجارت و سیاحت و سیاست به این خطه سفر م یکرده اند. منطقه کنگان نیز از این ویژگی برخوردار بوده است. مردان این سامان به لحاظ موقعیت جغرافیایی صیاد و دریانورد بوده اند. این بندر رشد خود را پس از ویرانی سیراف از اوایل قرن بیستم شروع کرد. سرکنسول فرانسه در بندر بوشهر که از کنگان دیدن کرده بود، م ینویسد: «در بندر کنگان به سال ۱۹۱۱، دویست و پنجاه خانوار زندگی می کردند که حدود ۲۰۰ نفر از این جمعیت یهودی و تعبیر عرب و عجم )غیر عرب( بوده اند و عمده تجار و بازرگانان شهر در این دوره یهودی بوده اند. » میرزا حسن قصابی در کتاب فارسنامه ناصری موقعیت بلوک کنگان و آب و هوای آن را چنین توصیف می کند: «کنگان محدود از جهات شرق، شمال به بلوک گله دار و از طرف مغرب و جنوب به دریای فارس، هوای این بلوک از ماه ثور تا میزان )اردیبهشت تا مهرماه( گرم و بسیار مرطوب و شکار آن کبک و تیهو و مرغ کبک انجیر است. » بعد از جنگ جهانی دوم و مهاجرت یهودیان به فلسطین، لطمه اقتصادی جدیدی نیز به منطقه وارد آمد و گذشته از کاهش جمعیت، سرمایه هنگفنی نیز خارج شد. با پیشبرد سیاست های جدید رژیم پهلوی در دهه ۴۰ و جایگزینی آرام سرمایه داری وابسته به جای اقتصاد کشاورزی، شهر کنگان نیز به دوره جدیدی از شهر نشینی و مناسبات اجتماعی- اقتصادی روی آورد. رشد فیزیکی شهر در این مرحله ب هصورت خطی و به موازات ساحل انجام م یپذیرد که خود نشانگر اهمیت صیادی و تجارت خارجی است.
