مردان احمدی وزملایی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
سوم خرداد ۱۳۴۶، در روستای وزملا تابعه شهرستان سوادکوه دیده به جهان گشود. پدرش محمدعلی، کارگر معدن ذو بآهن سوادکوه بود و مادرش خیرالنسا، خان هداری م یکرد. تا پنجم ابتدایی در روستا درس خواند. سپس همراه با خانواده به شهر پ لسفید رفت و به تحصیل ادامه داد. سال دوم متوسطه به عنوان بسیجی عازم جبهه شد. پس از شهادت پدرش در عملیات کربلای ۵ به خانه بازگشت. با این که فرزند دوم خانواده بود، براساس وصیت پدر قیم و سرپرست مادر و چهار خواهر و برادرش شد. کارمند بنیاد شهید شهرستان قائ مشهر بود. سال ۱۳۷۱ با یک همسر شهید ازدواج کرد و صاحب یک دختر و یک پسر شد. پس از ازدواج به تحصیلات خود تا پایان مقطع کارشناسی در رشته مدیریت ادامه داد. هفت سال پس از شهادت پدر، مادرش از دنیا رفت. او به اتفاق همسرش به شهر پل سفید بازگشت تا از نزدیک مراقب خواهر و برادرش باشد. در تربیت و محبت به فرزندان، خواهر و برادر م یکوشید. همه را به یک چشم م یدید و سعی م یکرد جای خالی پدر و مادر را پرکند. در مسائل مذهبی سخ تگیر نبود و سعی م یکرد خودش با عمل به وظایفش، الگوی مناسبی برای آ نها باشد. در حق خانواده مهربان، وفادار و با معرفت بود. علاقه و انس زیادی به خانواده داشت و پس از کار و انجام وظایف اداری با شوق به خانه م یآمد. در کارهای خانه کمک م یکرد و آشپز ماهری بود. حضورش در خانواده باعث آرامش بود. اخلاص، امان تداری و تلاش باعث پیشرفت او در کارش شد. و با سمت معاونت در بنیاد شهید قائ مشهر به ادامه خدمت پرداخت. ارادت خاصی به امام حسین )ع( داشت. در ایام عزاداری محرم در حسینه محل زندگی خود حاضر م یشد و هر کمکی از دستش برم یآمد را انجام م یداد. هر پن جشنبه در مراسم زیارت عاشورا شرکت م یکرد و به این مجالس علاقه داشت. بالاخره انتظار او به پایان رسید و نوبت به سفر حج آ نها شد. قبل از سفر وصی تنامه کاملی نوشت و حساب دارای یهای خود را مشخص کرد. او ضمن وقف بخشی از زمی نهای کشاورزی خود، مبلغی را نیز برای دو کودکی که از سوی کمیته امداد به عنوان فرزند معنوی پذیرفته بود، بخشید. چند روز قبل از سفر به همسرش گفت: «م یخواهم برای همسر شهید شما نیابت حج بگیرم. » شب آخر حالت خاصی داشت و وقتی همسرش دلیل آن را م یپرسد، م یگوید: «حس م یکنم قرار است اتفاقی بیافتد. » دوم مهر ۱۳۹۴، هنگام انجام اعمال حج در منا به شهادت رسید. پیکر وی سیزدهم همان ماه، در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.
