مبارکه
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
مبارکه از نام‌ها و القاب
حضرت فاطمه زهرا و به‌معنای «وجود پربرکت» است.
[ویرایش]
به‌نقل از راغب اصفهانی در مفردات، «برکت» به جایی اطلاق می‌شود که خیر الهی در آن به اندازه‌ای فراوان باشد که در خور شمارش و اندازه‌گیری نباشد و هر کس به آن بنگرد، فزونی محسوسی در آن ببیند؛ و چنین چیزی «مبارک» خوانده می‌شود.
[ویرایش]
نام‌گذاری حضرت فاطمه به «مبارکه» از آن روست که وجود آن حضرت منشأ خیر کثیر و بقا و گسترش نسل
پیامبر اکرم شد؛ در حالی که از آن حضرت پس از شهادت، تنها دو پسر و دو دختر باقی ماند، و با وجود حوادث سنگین تاریخی مانند
واقعه کربلا و شهادت فرزندان امام حسین، امام حسن و زینب کبری، و همچنین ادامه کشتارها و جنایت‌های
بنی‌أمیه،
حجاج بن یوسف و
عباسیان نسبت به سادات و
علویان، خداوند متعال نسل ایشان را پربرکت ساخت و استمرار بخشید.
[ویرایش]
شماری از مفسران، کلمه «کوثر» در
سوره مبارکه کوثر «إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ» را به وجود مقدس حضرت فاطمه زهرا تفسیر کرده‌اند: سیوطی در الدر المنثور و نیز بخاری، ابن جریر طبری و حاکم نیشابوری از سعید بن جبیر از ابن عباس نقل کرده‌اند که «کوثر» همان خیر کثیری است که خداوند به پیامبر عطا فرموده است. در پاسخ به این پرسش که آیا کوثر نهری در بهشت است، ذکر شده که آن نهر بهشتی نیز خود بخشی از همان خیر کثیری است که به پیامبر بخشیده شده است. شیخ طبرسی در
مجمع البیان می‌نویسد مراد از کوثر، کثرت نسل از طریق فاطمه و اولاد پیامبر است؛ نسلی که چنان فزونی یافته که شمارش عدد آن‌ها ممکن نیست و این برکت تا روز قیامت ادامه خواهد داشت.
