شورای عالی امنیت ملی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران، عالیترین نهاد تصمیمگیری و هماهنگی در حوزه امنیت و دفاع ملی در
جمهوری اسلامی ایران است. این شورا بر اساس
اصل ۱۷۶ قانون اساسی تشکیل شده و وظیفه تعیین سیاستهای کلان امنیتی و دفاعی کشور، هماهنگی میان نهادهای سیاسی، نظامی، امنیتی و اطلاعاتی و حفاظت از منافع ملی را بر عهده دارد. مصوبات شورای عالی امنیت ملی پس از تأیید
رهبر جمهوری اسلامی ایران قابلیت اجرا پیدا میکند و از این رو این شورا یکی از مهمترین نهادهای حاکمیتی کشور به شمار میرود.
[ویرایش]
شورای عالی امنیت ملی پس از بازنگری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۶۸ تأسیس شد. پیش از آن، بخشی از وظایف این شورا توسط نهادهایی مانند
شورای عالی دفاع انجام میشد. با تشکیل شورای عالی امنیت ملی، تصمیمگیری در زمینه مسائل دفاعی، امنیتی و راهبردی کشور در قالب یک ساختار متمرکز دنبال شد. از زمان تأسیس تاکنون، این شورا نقش مهمی در مدیریت بحرانهای داخلی و خارجی، سیاستهای دفاعی، برنامههای هستهای، مبارزه با تروریسم و مسائل مرتبط با امنیت ملی ایفا کرده است.
[ویرایش]
بر اساس اصل ۱۷۶ قانون اساسی، مهمترین وظایف شورای عالی امنیت ملی عبارتاند از:
تعیین سیاستهای دفاعی و امنیتی کشور در چارچوب سیاستهای کلی نظام؛
هماهنگکردن فعالیتهای سیاسی، اطلاعاتی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مرتبط با امنیت ملی؛
بهرهگیری از امکانات مادی و معنوی کشور برای مقابله با تهدیدهای داخلی و خارجی؛
بررسی و تصمیمگیری درباره مسائل مهم امنیتی و دفاعی کشور؛
ایجاد هماهنگی میان نهادهای نظامی، انتظامی، امنیتی و دستگاههای اجرایی.
[ویرایش]
ریاست شورای عالی امنیت ملی بر عهده رئیسجمهور است. اعضای شورا شامل رؤسای قوای سهگانه، رئیس
ستاد کل نیروهای مسلح، مسئولان عالیرتبه نظامی و امنیتی، برخی وزیران مرتبط و دو نماینده منصوب رهبر جمهوری اسلامی ایران هستند. دبیر شورای عالی امنیت ملی مسئول پیگیری و اجرای مصوبات شورا، هماهنگی میان دستگاهها و اداره دبیرخانه شورا است. دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی نیز به عنوان بازوی اجرایی و کارشناسی این نهاد فعالیت میکند.
