شهرستان مریوان
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
مريوان مرکز شهرستانی به همين نام است که از شمال به شهرستان سنقر، از شرق و جنوب شرقی به شهرستان سنندج، از جنوب به بخش نوسود از شهرستان پاوه و از غرب و شمال غربی به خاک عراق محدود است. شهر مريوان در ۱۲۵ کيلومتری شمال غربی سنندج قرار دارد. شهرستان مريوان با جمعيتی حدود ۳۰۰ / ۱۵۲ نفر دارای سه بخش است و با مساحت ۳۲۲۹/۵ کيلومتر مربع از نظر وسعت پنجمين شهرستان استان محسوب م یشود. به جز شهر مريوان شهر چناره در اين شهرستان قرار دارد. سابقه مريوان به پيش از اسلام باز م یگردد. با توجه به آثار باستانی موجود، احتمالا در دوره پارت و ساسانی اين شهر از نقاط مهم ايران محسوب م یشده است. درياچه زيبای زريوار نيز اين نظر را مستند میكند که مريوان سابقه بسيار طولانی در تاريخ ايران دارد. مريوان را در تاريخ و متون قديم مهروان، متشکل از واژه «مهر » و «وان » به معنی جايگاه مهر ناميده اند. اين شهر به علت موقعيت ميانی راهی بين تيسفوم و تخت سليمان، مراغه و دينور از مراکز شهری بسيار کهن کردستان بوده است. قدمت فعلی شهر مريوان به حدود يک قرن پيش می رسد. در آن زمان، يکی از بزرگان قاجار به نام فرهاد ميرزا معتمدالدوله که در اين منطقه حکومت می کرد به دستور ناصرالدين شاه قاجار در سال ۱۲۸۲ ه. ق قلعه ای مستحکم در اين شهر ساخت که به شاه آباد )دژ شاهپور( مشهور شد. بعدها در کنار همين قلعه نظامی، روستايي به نام قلعه «مريوان » نام گذاری شد. شهر مريوان تا سال ۱۳۴۴ رسماً دژشاهپور ناميده می شد. درياچه زريوار، پل گاران، بازار مروان و قلعه مريوان از اماکن ديدنی اين شهرستان محسوب می شوند.
