شهرستان آمل
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شهرستان آمل در مرکز استان
مازندران قرار دارد و از شمال به
شهرستان محمودآباد ، از شمال شرق به
شهرستان فریدونکنار ، از شرق به
شهرستان بابل ، از غرب به
شهرستان نور و از جنوب به
استان تهران محدود میشود. مرکز این شهرستان
شهر آمل است. این شهرستان دارای شش شهر آمل، رینه، گزنک، دابودشت، بابکان و امامزاده عبدالله و پنج بخش مرکزی، لاریجان، دابودشت، دشت سر و امامزاده عبدالله است.
شهرستان آمل از شهرهاي باستاني ايران محسوب مي شود. برخي از مورخان و جغرافي دانان پيشينۀ تاريخي آن را به دوران پيشداديان و يكانيان منتسب کرده اند. اشياء و سكه هايي كه در كشفيات باستان شناسي از شهر آمل به دست آمده ثابت ميك ند كه اين شهر در دوران ساساني پايتخت يا مركز منطقه بوده است. آمل در قرن دوم و سوم ه . ق چندي مركز حكومت علويان به زمامداري «حسن بن زيد » ملقب به داعي كبير بوده است و در اوايل قرن هفتم «حسام الدين اردشير » مركزيت را از ساري به آمل آورد و قصر خود را در آنجا بنا کرد. در نيمه اول قرن هفتم ه . ق نيز آمل مركز حكومت سادات مرعشي گرديد. آثار تاريخي و مذهبي آمل عبارت اند از: قلعه شاهندشت )ملك قلا( به نام ملك بهمن آخرين سلطان لاريجان که آثار ويرانه هاي اين قلعه در ارتفاع كوه مشرف به دهكده شاهندشت )از توابع لاريجان( هنوز هم به چشم مي خورد. حمام اشرف در نیاکی محله که ساخت آن به قرن دوازدهم ه.ق باز مي گردد و تنها حمام باقي مانده از حمام هاي قديمي شهرستان محسوب مي شود، پل دوازده پله آجري که بر روي رودخانه هراز در وسط شهر آمل احداث گرديده و دو بخش شرقي و غربي شهر را به هم متصل مي نمايد. قدمت اين پل به سال ۱۰۱۸ ه . ق بر مي گردد. همچنین امام زاده ابراهيم با ساختمان چهار ضلعي مشتمل بر بدنه آجر و گنبدي هرمي شكل که بر روي در و صندوق چوبين آن كتيبه هايي حك شده است و تاريخ بناي ساختمان را در سال ۹۲۵ ه . ق نشان مي دهد. در كنار اين امام زاده نيز مرقد زيبا و هرمي شكل سرسلسه حكومت علويان )داعي كبير( خودنمايي ميك ند و امام زاده عبدالله که در يكلومتر ۱۲ جاده هراز به آمل )جنوب غربي آمل( در روستاي اسكومحله قرار دارد.
