سیدعلی احمدیان زاده
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
پانزدهم فروردین ۱۳۳۸ در
مشهد مقدس به دنیا آمد. پدرش سید حبیب الله بود. تحصیلات کلاسیک خود را تا فوق لیسانس ادبیات عرب ادامه دادو در کنار آن به فراگیری علوم حوزوی و دینی تا (سطح۴) پرداخت . مسئول دفتر مقام معظم رهبری در
سوریه و
عراق بود. در دوم مهر ماه سال ۹۴ در کشور
عربستان به وسیله کشتار جمعی حجاج توسط رژیم منفورآل سعود در منا به شهادت رسید. پیکر ایشان در مشهد به خاک سپرده شد.
پانزدهم فروردین ۱۳۳۸، در شهرستان مشهد و در خانواد های مذهبی دیده به جهان گشود. پدرش سیدحبی بالله، روحانی و مادرش ب یب یفاطم هسادات از تبار سادات هاشمی بود و خان هداری م یکرد. فرزند اول خانواده بود و پا در راه پدر گذاشت. بعد از اتمام دروس دبستان، وارد حوزه علمیه شد. در کنار دروس حوزه علمیه به تحصیل در مدرسه ادامه داد و ه مزمان به یادگیری زبان انگلیسی در کانون انجمن ایران و آمریکا پرداخت. علاوه بر زبان عربی و انگلیسی، با زبان فرانسوی نیز آشنا بود. مقطع کارشناسی را در رشت ههای ادبیات فارسی و ادبیات عرب گذراند. دانشجوی مقطع دکترا در رشته ادبیات عرب بود. در نوزده سالگی برای اولین بار ازدواج کرد و صاحب چهار دختر و یک پسر شد. همراهی همسر کمک بزرگی در مسیر پیشرفت او بود. به دلیل دوری از خانواده ی کبار در کشور لبنان و برای سومین بار در سوریه ازدواج کرد. وی شالود هی تربیت فرزندان را براساس احترام و حفظ شخصیت آ نها م یدانست و معتقد بود فرزند در هر سنی حق اظهارنظر و تصمی مگیری آزادانه را دارد. در عین حال در ارائه راهنمایی و ارشاد آ نها نباید کوتاهی کرد. در برخورد با امور مذهبی بچ هها، مهربان بودند و هی چگاه فرزندان را تحت فشار قرار نم یدادند. در امور منزل مشارکت م یکرد. اهل سفر بود و به سفرهای زیادی نیز رفت. در طول جنگ تحمیلی در جبهه حضور یافت. بر اثر اصابت ترکش یک چشم و دو انگشت دست راست مجروح شد. در سن بیست و یک سالگی به خدمت سربازی رفت و پس از آن مسئولیت اداره عقیدتی سیاسی ژاندارمری در شهرستان خر مآباد را پذیرفت و به مدت هفت سال در این پست انجام وظیفه کرد. ریاست دفتر اما مجمعه وقت شهرستان شیراز )یک سال(، تدریس در دانشگاه ادبیات شهرهای شیراز، تبریز، کازرون )سه سال( از دیگر مسئولی تهای او بود. سا لهای زیادی به تدریس، تحقیق و پژوهش در حوز ههای علمیه قم و مشهد پرداخت. به سوریه رفت و به تدریس دروس خارج در دفتر آی تالله سیستانی و آی تالله خامن های پرداخت و ه مزمان در کشور لبنان به تبلیغ پرداخت. وی در راستای اهداف خود ب هعنوان مبلغ عازم کشورهای زیادی ازجمله چین، امارات متحده عربی، روسیه، بلغارستان، عراق، عربستان، مالزی و بحرین شد. ارادت زیادی به حضرت فاطمه زهرا )س( داشت و کاروان حجی را که سرپرست آن بودند به همین اسم نا مگذاری کردند. به امام حسین )ع( نیز عشق م یورزید. در برگزاری مجالس عزاداری م یکوشید و پیوسته زیارت عاشورا م یخوان د. رئیس و معین کاروان بود. در طول این سفرها به زائران خدمت م یکرد و آماده پاسخگویی به سؤالات آ نها بود. در هتل هر روز ساع تها در صندلی مخصوص م ینشست تا اگر زائران سؤالی دارند بپرسند. با فروتنی تمام از زائران پذیرایی م یکردند. هنگام عزیمت به سفر حج آرامش زیادی داشت و عجله نم یکرد. برخلاف همیشه که از ساع تها قبل به فرودگاه م یرفت، بسیار دیر عازم فرودگاه شد. یکی از حجاج نقل کرد: شب آخر با همه خداحافظی کرد و حلالیت طلبید. ه مچنین م یگفت: «من صبح که بروم به منا دیگر برنم یگردم » صبح هنگام قبل از خروج، تمام لوازم شخص یاش را در چادر گذاشت و به منا رفت. پس از فاجعه منا و ۴۹روز مفقود بودن، خبر قطعی شهادت او به خانواده رسید. خانواده برای انتقال پیکر وی به کشور از مراجع تقلید کسب تکلیف نمودند و درنهایت تصمیم گرفتند پیکر او در مقبرة الشهدای مکه بماند. او که همواره دعای حُسن عاقبت م یخواند و به شهادت شهدای سانحه سقوط جرثقیل در مسجدالحرام غبطه م یخورد، سرانجام به آنچه م یخواست و در حسرت آن بود رسید.
