سید عبدالرحیم موسوی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
سید عبدالرحیم موسوی (۱۳۳۹–۹ اسفند ۱۴۰۴ش) نظامی ارشد ایرانی بود که آخرین سمت وی، ریاست
ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بود. وی پیش از آن به مدت حدود هشت سال فرماندهی کل ارتش جمهوری اسلامی ایران را بر عهده داشت. موسوی در ۹ اسفند ۱۴۰۴ش در حمله مشترک ایالات متحده و اسرائیل به جلسه شورای دفاع در تهران به شهادت رسید.
[ویرایش]
سید عبدالرحیم موسوی در سال ۱۳۳۹ش در
شهر قم متولد شد. او در سال ۱۳۵۸ش وارد
دانشگاه افسری امام علی علیه السلام شد و فعالیت نظامی خود را آغاز کرد. وی دانشآموخته دوره دافوس (۱۳۷۶ش) و دارای مدرک دکتری مدیریت دفاعی از
دانشگاه عالی دفاع ملی است.
[ویرایش]
موسوی در دوران جنگ تحمیلی در رسته توپخانه در جبهههای غرب (
لشکر ۲۸ کردستان) و جنوب غرب (
گروه ۳۳ توپخانه نیروی زمینی ارتش) حضور داشت و مجموعاً ۹۶ ماه سابقه حضور در مناطق عملیاتی را در کارنامه دارد. وی در عملیاتهای متعددی از جمله
والفجر ۴،
والفجر ۹،
بیتالمقدس ۵،
عملیات قادر و
عملیات نصر شرکت کرد و به عنوان جانباز دفاع مقدس شناخته میشود.
[ویرایش]
برخی از مسئولیتهای کلیدی وی عبارتند از:
فرمانده دانشگاه افسری امام علی علیه السلام
فرمانده قرارگاه شمال شرق ارتش
معاونت آموزش نیروی زمینی ارتش
معاونت طرح و برنامه نیروی زمینی ارتش
ریاست اداره عملیات ارتش
ریاست ستاد مشترک ارتش (۱۳۷۸–۱۳۸۴)
جانشین فرمانده کل ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۵)
جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح (۱۳۹۵–۱۳۹۶)
فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران (۱۳۹۶–۱۴۰۴)
فرمانده
قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا (از ۱۳۹۸)
در ۳۰ مرداد ۱۳۹۶، با حکم
سید علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، ضمن ارتقای درجه از سرتیپی به سرلشکری، به فرماندهی کل ارتش منصوب شد. وی در ۷ خرداد ۱۳۹۸ با حفظ سمت، فرماندهی قرارگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا را نیز بر عهده گرفت.
[ویرایش]
پس از شهادت
سرلشکر محمد باقری در خرداد ۱۴۰۴ش، سید عبدالرحیم موسوی با حکم رهبر جمهوری اسلامی به ریاست ستاد کل نیروهای مسلح منصوب شد. این نخستین باری بود که یکی از فرماندهان ارتش به این مقام عالیرتبه نظامی دست مییافت.
[ویرایش]
سید عبدالرحیم موسوی در ۹ اسفند ۱۴۰۴ش در جریان حمله مشترک ایالات متحده و اسرائیل به جلسه شورای دفاع در تهران، به همراه تنی چند از فرماندهان عالیرتبه از جمله
علی شمخانی،
محمد پاکپور و
عزیز نصیرزاده به شهادت رسید. پیکر او پس از تشییع در شهرهای تهران و قم، در ۱۴ فروردین ۱۴۰۵ش در صحن امام هادی (عتیق)
حرم حضرت معصومه سلام الله علیها در کنار
محمدسعید ایزدی به خاک سپرده شد.