شهرستان ساری
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شهرستان ساری وسیعترین شهرستان استان
مازندران است که در شرق استان مازندران قرار دارد و از ۶ بخش مرکزی، رودپی شمالی، رودپی، چهاردانگه، دودانگه، کلیجان رستاق تشکیل شدهاست. شهرستان ساری از شمال به
دریای مازندران و از شرق به شهرستان
میاندرود و از جنوب به استان
سمنان و از مغرب به شهرستانهای
قائمشهر و
سوادکوه و
جویبار محدود میشود. مرکز این شهرستان، شهر ساری همزمان، مرکز استان مازندران است.
ساخت شهرستان ساري مركز استان مازندران را به طوس بن نوذر نسبت مي دهند. ساري در قرن اول هجري قمري به دست «فرخان بن دابويه » از ملوك گاوباره تجديد بنا گرديده است. مسجد بزرگ ساري اولين بنايي بود كه مسلمانان توسط «ابوالخطيب »، نخستين حاكم عباسي طبرستان در سنه ۱۴۰ ه.ق احداث گرديد و سپس در همين مكان مسجد جامع را بنيان نهادند. ساري بعد از اسپهبدان تقريباً تا به امروز مركز مازندران محسوب مي گرديد و فرمانروايان طاهري، علوي زيدي، آل باوند، مرعشي و عمادي در مقاطعي از تاريخ در آن حكمراني كردند. در دوران شاه عباس بناهايي مهم در آن ساختند و در هنگام تصرف آل زند مركز تبرستان را از ساري به بارفروش )بابل( انتقال دادند. اما در دوره آغامحمدخان قاجار ) ۱۲۰۰ - ۱۲۱۱ ه . ق( مجدداً مركز استان به ساري انتقال يافت. اماكن تاریخی این شهرستان عبارت اند از: مجموعه صفوي فرح آباد در نزد كي درياي خزر شامل كاخ، مدارس، بازار و پل، برج رسكت، در آغاز قرن پنجم ه.ق در روستاي رسكت از بخش دودانگه شامل بدنه آجري وگنبد و دو كتيبه آجري به خط پهلوي ساساني و خط كوفي، برج سلطان زين العابدين با شيوه معماري و گنبد هرمي شكل هشت وجهي و همچنين كاشيك اري و صندوق نفيس چوبي، امام زاده عباس که از نظر معماري و شكل هرمي اش اهميت تاريخي و هنري دارد. در اين بقعه سه تن از امام زادگان به نام هاي امام زاده عباس، امام زاده محمد و امام زاده حسن مدفون مي باشند و ساختمان برج آجري امام زاده يحيي در مركز شهر ساري با صندوق نفيس چوبي كه در سال ۸۴۹ هجري قمري ساخته شده است.
