حسین استخری
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
یکم آذر ۱۳۲۳، در روستای چاگونی تابعه شهرستان داراب دیده به جهان گشود. پدرش خرم، کشاورز بود و مادرش ما هطلعت، خان هداری م یکرد. در خانواد های مذهبی و تحصیل کرده پروش یافت. تا پایان مقطع کارشناسی در رشته روا نشناسی تربیتی درس خواند. مدرس دانشگاه و رئیس آموزش و پروش داراب بود. در کار بسیار دقیق و وظیف هشناس بود. عدالت را رعایت م یکرد و کارها را به موقع انجام م یداد. در تحصیل به دانشجویان نیازمند کمک م یکرد و چند نفر تحت حمایت او قرار داشتند. در یکی از سفرهایش به روستا، کودکی را با خود به خانه آورد و مانند فرزندش بزرگ کرد. بعدها آن کودک مدارج تحصیلی و علمی را طی کرد و عضو هیئت علمی یکی از دانشگا ههای کشور شد. سال ۱۳۵۰ ازدواج کرد و صاحب پنج دختر شد. تمام زندگیخود را وقف آموزش و تربیت فرزندانش کرد. پیوسته آ نها را در انجام وظایف شرعی و تحصیلی سفارش م یکرد. مهربان، راستگو و باهمت بود. به امام حسین )ع( عشق م یورزید. هنگام نماز همواره دعای فرج م یخواند و خوشبختی فرزندانش را از خدا م یخواست. به کشاورزی علاقه داشت. یک سال قبل از سفر حج، به کاشت گ لمحمدی پرداخت که هرگز ثمر آن را ندید. به منظور انجام سفر حج واجب عازم مکه شد. شب قبل از سفر، هنگام وداع وصی تنامه و مدارکش را به فرزند کوچک خود سپرد و گفت: «من از این سفر بازنم یگردم » روی پاکت نوشته بود: «بعد از مرگ من باز شود. » در مکه نیز شب قبل از شهادت به دوستانش گفت: «فردا امام زمان )عج( را ملاقات خواهم کرد. » دوم مهر ۱۳۹۴، در منا به شهادت رسید. پیکر وی بیست و سوم همان ماه به کشور بازگشت و پس از تشییع در گلزار شهدای قصرالدشت شهرستان شیراز به خاک سپرده شد.
