شهرستان سنندج
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
سنندج مرکز اين شهرستان و استان کردستان است که در فاصله ۵۱۲ کيلومتری جنوب غربی تهران قرار دارد. به دليل کوهستانی بودن منطقه کردستان، شهر سنندج که دارای دشت قشلاق و رودخانه است، هميشه عامل جذب عشاير کوچ روي کرد بوده است. اين شهرستان دارای شهر ديگری به نام شويشه است و جمعيت آن ۱۳۸۵،۵۴۶ / ۴۲۱ نفر است. وجه تسميه شهر سنندج )سنه يا سنه دژ( که از شهرهای کهن و مقدس است به آ يين مهر و زردشت در اين بخش ايران باز م یگردد. ارتباط اين شهر و نواحی مجاور آن با اساطير پهلوانی آريايي از اهميت قدمت اين شهر حکايت م یکند. اين شهر در قديم در کنار تپه بزرگی در کنار رودخانه قشلاق به نام «پيالکه توش نوذر » قرار داشته است. قلعه حس نآباد که دژی مربوط به هزاره نخست قبل از ميلاد است، نزديک اين شهر واقع و گاهی احتمالا دارالملک کردستان بوده است. شهرکهن «سنه دژ » احتمالا در اثر زلزله و هجوم مغول ويران شده و تا زمان صفوی به صورت دهکد های به حيات خود ادامه داده است. مرکز حکومتی اين شهر پس از ويرانی، به قلعه حسن آباد منتقل شد. شهر جديد سنندج در دوره صفوی و در روزگار شاه صفی در سال ۱۰۴۶ ه. ق توسط سليمان خان اردلان پاي هگذاری شد. بافت قديمی شهر سنندج، مسجد- مدرسه، دارالاحسان، مسجد دارالامان)مسجد والی(، بازار قديمی و بازار سرتپوله، مسجد روستای نگل، مسجد وزير، مسجد وکيل، مسجد و تکيه عبدالله بيگ، مسجد ملا احمد قيامتی، کليسای سنندج، امامزاده پيرعمر، امامزاده هاجرخاتون، امامزاده طاقه گوره، مقبره شر فالملک، بقعه شيخ نج مالدين، پل قشلاق، حمام خان، حمامشيشه، عمارت آصف ديوان، عمارت و باغ آي تالله مردوخ، عمارت امجد الاشرف، عمارت مشير ديوان، عمارت ملالط فالله شيخ الاسلام، عمارت ملک التجار، عمارت وکي لالملک، عمارت خسروآباد، ساختمان شهرداری، باغ اميريه، باغ امانيه، آبيدر، موزه سنندج و موزه تاريِخ طبيعی از جاذب ههای ديدنی اين شهرستان هستند.
