محمدابراهیم مصطفی زاده تالش
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
یکم بهمن ۱۳۴۲، در شهرستان آمل به دنیا آمد. پدرش خالق، کشاورزی م یکرد و مادرش خان مجانی، خان هدار بود. او که پس از بیست سال انتظار و مرگ سیزده فرزند به دنیا آمد، برای پدر و مادرش بسیار عزیز بود. در یک سالگی پدر و در پنج سالگی مادرش را از دست داد و عموی بزرگش سرپرستی وی را برعهده گرفت. تا پایان مقطع متوسطه در رشته انسانی درس خواند و دیپلم گرفت. در دوران جنگ تحمیلی به مدت ۲۷ ماه عازم خدمت سربازی شد و با سمت امدادگر خدمت کرد. به حرفه آلومینیو مسازی پرداخت. در کارش بسیار دقیق، امان تدار و اهل کسب حلال بود. مدام به شاگرد خود تأکید م یکرد که هنگام فروش صدگرم اضافه بدهد ولی صدگرم کم نگذارد. سال ۱۳۶۳ ازدواج کرد و حاصل آن یک دختر بود. بر تربیت و آموزش دینی فرزندش تأکید داشت. تلاش م یکرد به جای هرگونه سخ تگیری خودش الگوی مناسبی برای فرزند باشد. خو شاخلاق، شوخ، خو شرو، صبور و امان تدار بود. همیشه اول وقت نمازش را م یخواند. بدون این که بگذارد کسی بفهمد از نیازمندان دستگیری م یکرد. بعد از شهادتش افراد زیادی گفتند که به آ نها کمک کرده است. یکی از ساکنین تنکابن م یگفت: «سال ۱۳۹۲ برف سنگینی آمد و سقف خانه خراب شد، شهید محمدابراهیم که م یدانست از عهده تعمیر سقف برنم یآیم، هزینه تعمیر را پرداخت. » ارادت خاصی به امام حسین )ع( داشت و در برپایی مجالس عزاداری بسیار کمک م یکرد. یک بار به سفر کربلا رفت و تصمیم داشت پس از بازگشت از سفر حج دوباره به زیارت مرقد سیدالشهدا برود. در هر موقعیتی آیه «الا به ذکر الله تطمئن القلوب » را تکرار و بدوم یاد خدا کاری را آغاز نم یکرد. دارای ذوق و استعداد سرودن شعر بود. به کشاورزی و درختکاری نیز علاقه داشت و گاهی به آن م یپرداخت. هنگام سفر به حج از همه حلالیت طلبید. در وصیت نامه خود سفارش کرد، بخشی از اموالش را برای کمک به نیازمندان، کودکان ب یسرپرست و تهیه جهزیه نوعروسان هزینه کنند. دوم مهر ۱۳۹۴، هنگام انجام اعمال حج در منا به شهادت رسید. پیکر وی در مقبر هالشهدای مکه به خاک سپرده شد
