گاز سارین

سارین (به انگلیسی: Sarin یا GB) عامل اعصاب


یک ترکیب شیمیایی فُسفُری مخرب سیستم اعصاب و ماده‌ای بسیار سمی و مرگ‌آور است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ شفاف و در شکل خالص بی‌بو است. سارین در طبقه‌بندی جنگ‌افزارهای شیمیایی در دسته عوامل عصبی و جزو عوامل سری G قرار می‌گیرد. این ماده عضلات قلب و سیستم تنفسی را از کار می‌اندازد و قرارگرفتن در معرض گاز آن در چند دقیقه می‌تواند منجر به مرگ ناشی از خفگی شود. سارین در سال ۱۹۳۸ میلادی توسط تیمی از دانشمندان آلمانی به رهبری گرهارد شرادر (Gerhard Schrader) در حین کار بر روی مواد حشره کش کشف شد. یکی از موارد قابل توجه استفاده از این عامل عبارتند از:در ۲۵ اسفند ۱۳۶۶ خورشیدی هواپیماهای جنگی عراق شهر کردنشین حلبچه واقع در نزدیکی مرزهای این کشور با عراق را با بمبهای شیمیایی مورد هدف قرار دادند که منجر به تلفات جانی ۵۰۰۰ نفری و مصدومیت ۷۰۰۰ نفر دیگر شد. ارتش عراق در این حمله از عوامل شیمیایی مختلفی شامل وی ایکس، تابون، سارین، و خردل استفاده کرد.

سارین هم از طریق تنفس و هم از راه پوست جذب بدن می شود. استنشاق بخار سارین در عرض چند دقیقه موجب ایجاد تلفات می شود. دوز متوسط کشنده سارین برای افرادی که مشغول کار عادی هستند ۷۰ میلی گرم در یک متر مکعب در دقیقه است. این مقدار برای کسانی که فعالیت بیشتری دارند و در نتیجه سریعتر تنفس می کنند کمتر است و به ۲۰ میلی گرم در یک متر مکعب هوا در دقیقه کاهش می یابد. علائم از دست دادن قابلیت رزمی بر اثر استنشاق سارین شامل به هم خوردگی معده، تهوع، اسهال و اشکال در دید و بلافاصله بعد از آن انقباض عضلانی و تشنج و احیاناً حالت فلج است. آن مقدار از سارین که کمتر از دوز لازم برای از بین بردن قابلیت رزمی باشد باعث کم شدن کارایی، سستی، گیجی، تندمزاجی، سردرد شدید، فقدان هماهنگی در اعضای بدن و تار دیدن اشیاء به علت ایجاد سوزش در حدقه چشم می شود. جذب مقدار کافی از مایع سارین از راه پوست می تواند قابلیت رزمی را کاهش داده یا مرگ ایجاد کند. مقدار جذب بستگی به مقدار عامل شیمیایی، مقدار سطحی از پوست که در معرض عامل قرار گرفته، زمان در معرض قرار گرفتن، مقدار و نوع لباس، سرعت رفع آلودگی بدن، تجهیزات و محیط دارد. درمان مسمومیت با گاز سارین همانند درمان مسمومیت با سایر عوامل عصبی است.

خواندن 2552 دفعه
شما اینجا هستید: صفحه اصلی