سوره بقره ایه 154

سوره بقره ایه 154

(سوره بقره ایه 154) شان نزول : از ابن عباس نقل شده که :  این ایه درباره ی کشته شدگان میدان جنگ بدر نازل گردید ، انها چهارده تن بودند ، شش نفر از مهاجران و هشت نفر از انصار ، بعد از پایان جنگ عده ای تعبیر می کردند « فلان کس مرد» ایه نازل شد و با صراحت انها را از اطلاق کلمه ی « میت» بر شهیدان نهی کرد.

تفسیر : شهیدان زنده اند...! به دنبال مساله صبر و استقامت در این ایه ، سخن از حیات جاویدان شهیدان می گوید که پیوند نزدیکی با استقامت و صبرشان دارد. نخست می گوید : « هرگز به انها که در راه خدا کشته میشوند و شربت شهادت می نوشند مرده مگویید » ( و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات ) سپس برای تاکید بیشتر اضافه میکند :« بلکه انها زندگانند اما شما درک نمی کنید » ( یل احیاء ولکن لا تشعرون )

اصولا در هر نهضتی گروهی راحت طلب و ترسو خود را کنار می کشند و علاوه بر اینکه خودشان کاری انجام نمی دهند سعی در دلسرد کردن دیگران دارند. گروهی از این قماش مردم در اغاز اسلام بودند که هرگاه کسی از مسلمانان در میدان جهاد به افتخار شهادت نائل می امد می گفتند : فلانی مرد ! و با اظهار تاسف از مردنش ، دیگران را مضطرب می ساختند. خداوند در پاسخ این گفته های مسموم با صراحت می گوید : شما حق ندارید کسانی را که در راه خدا جان میدهند مرده بخوانید انها زنده اند ، زنده جاویدان ، و از روزی های معنوی در پیشگاه خدا بهره می گیرند اما شما که در چهار دیواری محدود عالم محبوس و زندانی هستید این حقایق را نمی توانید درک کنید. ( ضمنا از این ایه موضوع بقای روح و زندگی برزخی انسان ها (زندگی پس از مرگ و قبل از رستاخیز) به روشنی اثبات می شود.)

شرح بیشتر درباره ی این موضوع و همچنین مساله ی حیات جاویدان شهیدان و پاداش مهم و مقام والای کشتگان راه خدا در سوره ی ال عمران ذیل ایه 169 خواهد امد.

 

منبع : برگزیده تفسیر نمونه ؛ زیر نظر استاد محقق ایه الله مکارم شیرازی؛ جلد اول ؛ صفحه 138

(سوره بقره ایه 154) شان نزول : از ابن عباس نقل شده که :  این ایه درباره ی کشته شدگان میدان جنگ بدر نازل گردید ، انها چهارده تن بودند ، شش نفر از مهاجران و هشت نفر از انصار ، بعد از پایان جنگ عده ای تعبیر می کردند « فلان کس مرد» ایه نازل شد و با صراحت انها را از اطلاق کلمه ی « میت» بر شهیدان نهی کرد.

تفسیر : شهیدان زنده اند...! به دنبال مساله صبر و استقامت در این ایه ، سخن از حیات جاویدان شهیدان می گوید که پیوند نزدیکی با استقامت و صبرشان دارد. نخست می گوید : « هرگز به انها که در راه خدا کشته میشوند و شربت شهادت می نوشند مرده مگویید » ( و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات ) سپس برای تاکید بیشتر اضافه میکند :« بلکه انها زندگانند اما شما درک نمی کنید » ( یل احیاء ولکن لا تشعرون )

اصولا در هر نهضتی گروهی راحت طلب و ترسو خود را کنار می کشند و علاوه بر اینکه خودشان کاری انجام نمی دهند سعی در دلسرد کردن دیگران دارند. گروهی از این قماش مردم در اغاز اسلام بودند که هرگاه کسی از مسلمانان در میدان جهاد به افتخار شهادت نائل می امد می گفتند : فلانی مرد ! و با اظهار تاسف از مردنش ، دیگران را مضطرب می ساختند. خداوند در پاسخ این گفته های مسموم با صراحت می گوید : شما حق ندارید کسانی را که در راه خدا جان میدهند مرده بخوانید انها زنده اند ، زنده جاویدان ، و از روزی های معنوی در پیشگاه خدا بهره می گیرند اما شما که در چهار دیواری محدود عالم محبوس و زندانی هستید این حقایق را نمی توانید درک کنید. ( ضمنا از این ایه موضوع بقای روح و زندگی برزخی انسان ها (زندگی پس از مرگ و قبل از رستاخیز) به روشنی اثبات می شود.)

شرح بیشتر درباره ی این موضوع و همچنین مساله ی حیات جاویدان شهیدان و پاداش مهم و مقام والای کشتگان راه خدا در سوره ی ال عمران ذیل ایه 169 خواهد امد.

 

منبع : برگزیده تفسیر نمونه ؛ زیر نظر استاد محقق ایه الله مکارم شیرازی؛ جلد اول ؛ صفحه 138

خواندن 1257 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

شما اینجا هستید: صفحه اصلی کلام نور جهاد و شهادت در قرآن سوره بقره ایه 154