سوره ال عمران ایه 139 و 140

سوره ال عمران ایه 139 و 140

(سوره ال عمران ایه 139) شان نزول : این ایات تجزیه و تحلیلی است روی نتایج جنگ احد زیرا جنگ احد بر اثر نافرمانی و عدم انضباط نظامی جمعی از سربازان اسلام  در پایان به شکست انجامید و جمعی از شخصیت ها و چهره های برجسته ی اسلام از جمله « حمزه » عموی پیامبر در این میدان شربت شهادت نوشیدند. پیامبر همان شب با یاران خود به میان کشتگان رفت و برای بزرگداشت ارواح شهدا بر سر جنازه ی یکایک انها می نشست و اشک می ریخت و طلب امرزش می نمود و سپس اجساد همه ی انها در دامنه کوه احد در میان اندوه فراوان به خاک سپرده شد در این لحظات حساس که مسلمانان نیاز شدید به تقویت روحی و هم استفاده معنوی از نتایج شکست داشتند این ایات نازل گردید.

تفسیر : نتایج جنگ احد :  در این ایه به مسلمانان هشدار داده می گوید افراد بیدار همانطور که از پیروزی ها استفاده می کنند از شکست ها نیز درس می اموزند و در پرتو ان نقاط ضعفی را که سرچشمه ی شکست شده پیدا میکنند و با برطرف ساختن ان برای پیروزی نهایی اماده می شوند ، لذا ایه ی شریفه می فرماید : « و سست نشوید و غمگین مگردید شما برترید اگر ایمان داشته باشید » ( و لا تهنوا و لا تحزنوا و انتم الاعلون ان کنتم مومنین ) یعنی : شکست شما در حقیقت به خاطر از دست دادن روح ایمان و اثار ان بوده.

(سوره ال عمران ایه 140) در این ایه درس دیگری برای رسیدن به پیروزی نهایی به مسلمانان داده شده است که :« اگر به شما جراحتی رسید به انها هم جراحتی همانند ان رسید » ( ان یمسسکم قرح فقد مس القوم قرح مثله ). بنابر این سستی و اندوه شما برای چیست؟! سپس اشاره به یکی از سسن الهی شده است که در زندگی بشر حوادث تلخ و شیرین رخ می دهد که هیچ کدام پایدار نیست و « خداوند این ایام را در میان مردم بطور مداوم گردش می دهد » تا سنت تکامل از لابلای این حوادث اشکار شود ( و تلک الایام نداولها بین الناس). و سپس اشاره به نتایج این حوادث ناگوار کرده می فرماید :« اینها بخاطر ان است که افراد با ایمان از مدعیان ایمان شناخته شوند » ( و لیعلم الله الذین امنوا ). « و یکی از نتایج این شکست دردناک این بود که شما شهیدان و قربانیانی در راه اسلام بدهید» ( و یتخذ منکم شهداء ) اصولا ملتی که قربانی در راه اهداف مقدس خود ندهد همیشه انها را کوچک می شمرد اما به هنگامی که قربانی داد هم خود او و هم نسل های اینده ی او به دیده ی عظمت به ان می نگرند.

در پایان ایه می فرماید : « خداوند ستمگران را دوست نمی دارد » ( والله لا یحب الظالمین ) و بنابر این از انها حمایت نخواهد کرد.

 

منبع : برگزیده تفسیر نمونه ؛ زیر نظر استاد محقق ایه الله مکارم شیرازی؛ جلد اول ؛ صفحه 332

 

(سوره ال عمران ایه 139) شان نزول : این ایات تجزیه و تحلیلی است روی نتایج جنگ احد زیرا جنگ احد بر اثر نافرمانی و عدم انضباط نظامی جمعی از سربازان اسلام  در پایان به شکست انجامید و جمعی از شخصیت ها و چهره های برجسته ی اسلام از جمله « حمزه » عموی پیامبر در این میدان شربت شهادت نوشیدند. پیامبر همان شب با یاران خود به میان کشتگان رفت و برای بزرگداشت ارواح شهدا بر سر جنازه ی یکایک انها می نشست و اشک می ریخت و طلب امرزش می نمود و سپس اجساد همه ی انها در دامنه کوه احد در میان اندوه فراوان به خاک سپرده شد در این لحظات حساس که مسلمانان نیاز شدید به تقویت روحی و هم استفاده معنوی از نتایج شکست داشتند این ایات نازل گردید.

تفسیر : نتایج جنگ احد :  در این ایه به مسلمانان هشدار داده می گوید افراد بیدار همانطور که از پیروزی ها استفاده می کنند از شکست ها نیز درس می اموزند و در پرتو ان نقاط ضعفی را که سرچشمه ی شکست شده پیدا میکنند و با برطرف ساختن ان برای پیروزی نهایی اماده می شوند ، لذا ایه ی شریفه می فرماید : « و سست نشوید و غمگین مگردید شما برترید اگر ایمان داشته باشید » ( و لا تهنوا و لا تحزنوا و انتم الاعلون ان کنتم مومنین ) یعنی : شکست شما در حقیقت به خاطر از دست دادن روح ایمان و اثار ان بوده.

(سوره ال عمران ایه 140) در این ایه درس دیگری برای رسیدن به پیروزی نهایی به مسلمانان داده شده است که :« اگر به شما جراحتی رسید به انها هم جراحتی همانند ان رسید » ( ان یمسسکم قرح فقد مس القوم قرح مثله ). بنابر این سستی و اندوه شما برای چیست؟! سپس اشاره به یکی از سسن الهی شده است که در زندگی بشر حوادث تلخ و شیرین رخ می دهد که هیچ کدام پایدار نیست و « خداوند این ایام را در میان مردم بطور مداوم گردش می دهد » تا سنت تکامل از لابلای این حوادث اشکار شود ( و تلک الایام نداولها بین الناس). و سپس اشاره به نتایج این حوادث ناگوار کرده می فرماید :« اینها بخاطر ان است که افراد با ایمان از مدعیان ایمان شناخته شوند » ( و لیعلم الله الذین امنوا ). « و یکی از نتایج این شکست دردناک این بود که شما شهیدان و قربانیانی در راه اسلام بدهید» ( و یتخذ منکم شهداء ) اصولا ملتی که قربانی در راه اهداف مقدس خود ندهد همیشه انها را کوچک می شمرد اما به هنگامی که قربانی داد هم خود او و هم نسل های اینده ی او به دیده ی عظمت به ان می نگرند.

در پایان ایه می فرماید : « خداوند ستمگران را دوست نمی دارد » ( والله لا یحب الظالمین ) و بنابر این از انها حمایت نخواهد کرد.

 

منبع : برگزیده تفسیر نمونه ؛ زیر نظر استاد محقق ایه الله مکارم شیرازی؛ جلد اول ؛ صفحه 332

 

خواندن 1279 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

شما اینجا هستید: صفحه اصلی کلام نور جهاد و شهادت در قرآن سوره ال عمران ایه 139 و 140