سوره توبه ایه 19 و 20 و 21

سوره توبه ایه 19 و 20 و 21

(سوره توبه ایه 19) شان نزول : در مورد نزول این ایه و سه ایه بعد نقل شده که « شیبه » و «عباس » هرکدام بر دیگری افتخار میکرد و در این باره مشغول به سخن بودند که علی ع از کنار انها گذشت و پرسید : به چه چیز افتخار می کنید؟ عباس گفت : امتیازی که به من داده شده و احدی ندارد و ان مساله ی اب دادن به حجاج خانه ی خداست . شیبه گفت : من تعمیر کننده ی مسجد الحران ( و کلید دار خانه ی کعبه ) هستم. علی علیه السلام فرمود : با اینکه از شما حیا میکنم باید بگویم که با این سن کم افتخاری دارم که شما ندارید ، انها پرسیدند کدام افتخار؟؟ علی علیه السلام فرمود : من با شمشیر جهاد کردم تا شما ایمان به خدا و پیامبر ص اورید. عباس خشمناک برخاست و دامن کشان به سراغ پیامبر ص امد ( و به عنوان شکایت ) گفت : ایا نمی بینی علی چگونه با من سخن می گوید؟؟ پیامبر فرمود : علی ع را صدا کنید هنگامی که به خدمت پیامبر امد فرمود : چرا اینگونه با عمویت عباس سخن گفتی؟؟ علی ع  عرض کرد : ای رسول خدا ! اگر من او را ناراحت ساختم با بیان حقیقتی بوده است ، در برابر گفتار حق هرکس می خواهد ناراحت شود ، و هرکس می خواهد خشنود ! جبرئیل نازل شد و گفت : ای محمد ! پروردگارت به تو سلام می فرستد ، و میگوید ؛ این ایات را بر انها بخوان ؛ اجعلتم سقایه الحاج و....

تفسیر : مقیاس افتخار و فضیلت ! همانگونه که در شان نزول خواندیم مطابق روایتی که در بسیاری از معروف تریت کتب اهل سنت نقل شده این ایات در مورد علی ع و بیان فضائل او نازل شده و در عین حال مکمل بحث ایات گذشته است. ایه میگوید « ایا سیراب کردن حاجیان خانه ی خدا و عمران مسجد الحرام را همانند کار کسی قرار دادید که ایمان به خدا و روز قیامت دارد و در راه خدا جهاد کرده است؟ این دو هیچگاه در نزد خدا یکسان نیستند و خداوند جمعیت ستمکار را هدایت نمیکند» ( اجعلتم سقایه الحاج و عماره المسجد الحرام کمن امن بالله و الیوم الاخر و جاهد فی سبیل الله لا یستون عندالله و الله لا یهدی القوم الظالمین) از تواریخ چنین بر می اید که قبل از اسلام منصب « سقایه الحاج » در ردیف نصب کلید داری خانه کعبه و از مهمترین مناصب محسوب می شد.

(سوره توبه ایه 20) در این ایه به عنوان تاکید و توضیح می فرماید :« کسانی که ایمان اوردند و هجرت نمودند ، و در راه خدا با مال و جان خود جهاد کردند اینها در پیشگاه خداوند مقامی برتر و بزرگتر دارند » ( الذین امنوا و هاجروا و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عند الله ) « و اینها به افتخار بزرگی نائل شدند » ( اولئک هم الفائزون )

(سوره توبه ایه 21) در این ایه می گوید خداوند سه موهبت بزرگ در برابر این سه کار مهم ( ایمان ، هجرت و جهاد ) به انها می بخشد :

1 - « پروردگارشان انها را را به رحمت گسترده ی خود بشارت می دهد » و از ان بهره مند می سازد (یبشرهم ربهم برحمه منه )

2 - « انها را از رضایت و خشنودی خویش بهره مند می کند » ( و رضوان )

3 – و باغ هایی از بهشت در اختیار انها می گذارد که نعمت هایش دائمی و همیشگی است » ( و جنات لهم فیها نعیم مقیم )

 

منبع : برگزیده تفسیر نمونه ؛ زیر نظر استاد محقق ایه الله مکارم شیرازی؛ جلد دوم ؛ صفحه 186

(سوره توبه ایه 19) شان نزول : در مورد نزول این ایه و سه ایه بعد نقل شده که « شیبه » و «عباس » هرکدام بر دیگری افتخار میکرد و در این باره مشغول به سخن بودند که علی ع از کنار انها گذشت و پرسید : به چه چیز افتخار می کنید؟ عباس گفت : امتیازی که به من داده شده و احدی ندارد و ان مساله ی اب دادن به حجاج خانه ی خداست . شیبه گفت : من تعمیر کننده ی مسجد الحران ( و کلید دار خانه ی کعبه ) هستم. علی علیه السلام فرمود : با اینکه از شما حیا میکنم باید بگویم که با این سن کم افتخاری دارم که شما ندارید ، انها پرسیدند کدام افتخار؟؟ علی علیه السلام فرمود : من با شمشیر جهاد کردم تا شما ایمان به خدا و پیامبر ص اورید. عباس خشمناک برخاست و دامن کشان به سراغ پیامبر ص امد ( و به عنوان شکایت ) گفت : ایا نمی بینی علی چگونه با من سخن می گوید؟؟ پیامبر فرمود : علی ع را صدا کنید هنگامی که به خدمت پیامبر امد فرمود : چرا اینگونه با عمویت عباس سخن گفتی؟؟ علی ع  عرض کرد : ای رسول خدا ! اگر من او را ناراحت ساختم با بیان حقیقتی بوده است ، در برابر گفتار حق هرکس می خواهد ناراحت شود ، و هرکس می خواهد خشنود ! جبرئیل نازل شد و گفت : ای محمد ! پروردگارت به تو سلام می فرستد ، و میگوید ؛ این ایات را بر انها بخوان ؛ اجعلتم سقایه الحاج و....

تفسیر : مقیاس افتخار و فضیلت ! همانگونه که در شان نزول خواندیم مطابق روایتی که در بسیاری از معروف تریت کتب اهل سنت نقل شده این ایات در مورد علی ع و بیان فضائل او نازل شده و در عین حال مکمل بحث ایات گذشته است. ایه میگوید « ایا سیراب کردن حاجیان خانه ی خدا و عمران مسجد الحرام را همانند کار کسی قرار دادید که ایمان به خدا و روز قیامت دارد و در راه خدا جهاد کرده است؟ این دو هیچگاه در نزد خدا یکسان نیستند و خداوند جمعیت ستمکار را هدایت نمیکند» ( اجعلتم سقایه الحاج و عماره المسجد الحرام کمن امن بالله و الیوم الاخر و جاهد فی سبیل الله لا یستون عندالله و الله لا یهدی القوم الظالمین) از تواریخ چنین بر می اید که قبل از اسلام منصب « سقایه الحاج » در ردیف نصب کلید داری خانه کعبه و از مهمترین مناصب محسوب می شد.

(سوره توبه ایه 20) در این ایه به عنوان تاکید و توضیح می فرماید :« کسانی که ایمان اوردند و هجرت نمودند ، و در راه خدا با مال و جان خود جهاد کردند اینها در پیشگاه خداوند مقامی برتر و بزرگتر دارند » ( الذین امنوا و هاجروا و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عند الله ) « و اینها به افتخار بزرگی نائل شدند » ( اولئک هم الفائزون )

(سوره توبه ایه 21) در این ایه می گوید خداوند سه موهبت بزرگ در برابر این سه کار مهم ( ایمان ، هجرت و جهاد ) به انها می بخشد :

1 - « پروردگارشان انها را را به رحمت گسترده ی خود بشارت می دهد » و از ان بهره مند می سازد (یبشرهم ربهم برحمه منه )

2 - « انها را از رضایت و خشنودی خویش بهره مند می کند » ( و رضوان )

3 – و باغ هایی از بهشت در اختیار انها می گذارد که نعمت هایش دائمی و همیشگی است » ( و جنات لهم فیها نعیم مقیم )

 

منبع : برگزیده تفسیر نمونه ؛ زیر نظر استاد محقق ایه الله مکارم شیرازی؛ جلد دوم ؛ صفحه 186

خواندن 2608 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

شما اینجا هستید: صفحه اصلی کلام نور جهاد و شهادت در قرآن سوره توبه ایه 19 و 20 و 21