پاسگاه مرزی فکه

پاسگاه مرزی فکه (0)

در این صفحه خلاصه مطالبی از پاسگاه های مرزی منطقه فکه-چزابه مطالعه میفرمائید

 

پاسگاه فکه در انتهای جاده چزابه-فکه در یک دشت کاملاً باز و مقابل پاسگاه الفکه عراق واقع شده است. این پاسگاه در گذشته های دور، مرزبانی درجه 2 و دارای گمرک و محل تردد اتباع دو کشور بوده است. ساختمان پاسگاه، قبل از جنگ به سبک کاروان سراهای شاه عباسی و مصالح آن آجر و گل بود. در روز 25/6/1359 نیروهای لشکر مکانیزه عراق که هدفشان تصرف شهر شوش بود به این پاسگاه حمله کردند و با مقاومت مدافعین پاسگاه که اکثراً نیروهای تیپ 37 شیراز بودند مواجه شدند. فردای آن روز نیروهای عراقی دو بار به پاسگاه حمله کردندکه با پشتیبانی هوایی و دفاع مدافعین پاسگاه، حمله دشمن ناموفق ماند و چند دستگاه تانک دشمن منهدم شد. در بامداد اول مهرماه نیروهای دشمن، پاسگاه را از طریق شمال (دالان سمیده) دور زده و آن را اشغال کردند، اما نیروهای خودی متقابلاً در یک نبرد تن به تن آن را باز پس گرفتند. در ساعت 18 همان روز، تیپ 34 زرهی لشکر 1 مکانیزه ارتش عراق با یک گردان تانک و یک گردان مکانیزه از طریق جنوب، پاسگاه را دور زد و آن را تصرف کرد. این پاسگاه تا پایان جنگ و پذیرش قطعنامه 598 در اختیار ارتش عراق بود.

 

پاسگاه دویرج در کنار جاده مرزی فکه-چزابه و در ده کیلومتری جنوب پاسگاه که قرار دارد و فاصله این پاسگاه تا مرز حدود دویست متر است. تا قبل از قرارداد 1975 الجزایر رودخانه دویرج از این نقطه عبور می کرد اما بعد مسیر رودخانه را عوض کردند. این پاسگاه همانند پاسگاه های طاووسیه و صفریه جزو اولین نقاط تهاجم دشمن بود. این پاسگاه به همراه پاسگاه بجلیه در هجوم اولیه توسط لشکر 1 ارتش عراق به تصرف درآمد و در عملیات والفجر مقدماتی محل استقرار لشکر 14 ارتش عراق بود و از جمله اهداف مهم نیروهای خودی در این عملیات  به شمار می رفت.

 

پاسگاه طاووسیه در شش کیلومتری  پاسگاه دویرج و کنار جاده فکه-چزابه قرار دارد که در اولین روزهای جنگ مورد هجوم دشمن قرار گرفت و اشغال شد و در عملیات والفجر مقدماتی یکی از محورهای حمله به دشمن بود. در جریان تفحص شهدا، این پاسگاه و محدوده اطراف آن شاهد کشف شهدای بسیاری بوده است و مقتل 120 شهید فکه در نزدیکی آن قرار دارد.

 

پاسگاه رشیدیه بین پاسگاه طاووسیه و پاسگاه صفریه و در غرب جاده فکه-چزابه قرار دارد و فاصله ی آن تا مرز کمتر از 1 کیلومتر است و رو به روی پاسگاه رشیدیه عراق قرار دارد. ارتش عراق در 25 مهر 1359 قبل از آغاز رسمی جنگ به این پاسگاه حمله کرد. همچنین این پاسگاه و محدوده اطراف آن یکی از محورهای مهم عملیات والفجر مقدماتی بود.

 

پاسگاه صفریه در جنوب پاسگاه رشیدیه و شمال پاسگاه سوبله و در کنار جاده فکه-چزابه قرار دارد. این منطقه نیز در اوایل جنگ شاهد مقاومت نیروهای مستقر در پاسگاه در برابر دشمن بعثی بوده است. درگیری در منطقه پاسگاه های مرزی سوبله، رشیدیه و صفریه در مرز ایران از اوایل شهریور آغاز شد و از روز 31 شهریور 1359 به مدت هشت روز نبرد سختی در این منطقه به وقوع پیوست، به حدی که در روز هشتم، نیروی هوایی و هوانیروز ارتش ایران بیشترین توان خود را در پشتیبانی هوایی انجام دادند. از نزدیکی پاسگاه صفریه جاده ای به سمت چپ منشعب می شود که به طرف جنگل عمقر و تپه های نبعه می رود و در عملیات والفجر مقدماتی یکی از محورهای اصلی عملیات بوده است.

 

پاسگاه سوبله در شمال تنگ چزابه و در غرب جاده فکه-چزابه واقع است و فاصله آن تا بستان هفده و نیم کیلومتر، تا پاسگاه صفریه دوازده کیلومتر و تا مرز عراق حدود پانصد متر است. این پاسگاه از 25/6/1359 و قبل از آغاز رسمی جنگ درگیر جنگ شد. در این پاسگاه بیست و پنج نفر از پاسداران و نیروهای ژاندارمری با مقاومت خود موفق شدند برای مدت کوتاهی حرکت دشمن را متوقف کنند. لیکن با افزایش فشار دشمن ناچار به عقب نشینی شدند. اگرچه پاسگاه در ساعت پنج بعد از ظهر روز اول جنگ اشغال شد، اما مقاومت نیروهای خودی موجب ادامه درگیری و چندین بار دست به دست شدن پاسگاه سوبله شد. تا این که در سومین روز جنگ پس از جراحت یا شهادت اکثر مدافعان آن، به دست دشمن افتاد. این پاسگاه مرزی همچنان تا پایان جنگ در اشغال دشمن باقی ماند تا آنکه بر اساس قطعنامه 598  دشمن مجبور به عقب نشینی از مناطق شد.

 

منابع:

↑ کتاب اطلس جغرافیای حماسی 1 (خوزستان در جنگ) صفحه 160 - 161

 

شما اینجا هستید: صفحه اصلی سرزمین نور مناطق عملیاتی جنوب پاسگاه مرزی فکه