پل بعثت

پل بعثت (0)

پس از تصرف شهر ساحلی فاو در عملیات والفجر 8 و قطع ارتباط عراق با آب‌های خلیج فارس، رژیم بعث عراق همه توان خود را برای به زانو درآوردن رزمندگان به کار بست و شهر فاو و نیروهای مستقر در آن را زیر آتش سنگین حملات هوایی و زمینی و توپخانه ای خود گرفت.با آنکه عبور نیروی نظامی از اروندرود از نظر کارشناسان نظامی دنیا غیرممکن بود و پشتیبانی از این حجم نیرو در فاو فقط از طریق رودخانه، پل مناسبی را می‌طلبید لذا به همت نبوغ و درایت ایرانی احداث پل با مشخصات ویژه‌ای چون بهره‌مندی از استتار کامل و سایر تدابیر دفاعی در دستور کار فرماندهان جنگ و مسئولین قرارگاه کربلا قرار گرفت.

 

عرض اروند رود در محل احداث پل 900 متر و حداکثر عمق ان 12 متر بود و بلندی جزر و مد اب به سه و نیم متر میرسید لذا مساله اصلی در ساخت پل ایمنی و لحاظ سیستم ایستایی و پایداری بود به نحوی که بتواند در مقابل جزر و مد و سرعت زیاد جریان رودخانه مقاومت کند و تعادل خودش را در مقابل لرزش ها از دست ندهد. از همین رو تصمیم بر ان شد تا بر روی یک پل شناور لانه زنبوری کار شود و لوله ها ابتدا شناور شده و سپس غرق شوند و هر ردیف طوری روی ردیف قبلی قرار گیرد که شکل شبکه لانه زنبوری را بوجود اورد تا با ریختن اسفالت مورد استفاده قرار گیرد.

 

بدین ترتیب پل بعثت که از آن به عنوان شاهکار مهندسی جنگ می‌توان نام برد پس از شش ماه تلاش و به کارگیری 3400 قطعه لوله، توسط ستاد مهندسی رزمی کربلا و با پشتیبانی قرارگاه خاتم‌الانبیا(ص) و ستادهای مرکزی پشتیبانی جهاد سازندگی استان‌های خراسان و خوزستان در روز 22 مهرماه 65 در 10 کیلومتری جنوب شهر فاو و همزمان با عید مبعث بهره‌برداری شد و به این علت پل بعثت نام گرفت.

 

پس از تخلیه فاو توسط نیروهای خودی در تاریخ 28/01/1367 بخش میانی پل تخریب شد و پس از پایان جنگ اثار بر جای مانده از پل و پایه های ان در ساحل خوبی که مانع کشتیرانی در اروند بود توسط قرارگاه مقدم جنوب سپاه پاسداران جمع اوری شد.

 

منابع:

↑ کتاب اطلس جغرافیای حماسی 1 (خوزستان در جنگ) صفحه 107