جاده ی زید

جاده ی زید (0)

جاده ی زید (حسینیه) از محل تلاقی ایستگاه حسینیه با جاده ی اهواز–خرمشهر یک جاده ی شوسه خاکی به سمت جنوب غربی امتداد می یابد که پس از رسیدن به نوار مرزی و پاسگاه مرزی ایران موسوم به پاسگاه حداد (کیلومتر 25)، از شمال پاسگاه گاردمرزی عراق موسوم به پاسگاه زید، وارد خاک عراق می شود که به جاده ی زید(حسینیه) موسوم است و در طول جنگ برای سپاه سوم ارتش عراق، اهمیت زیادی داشت و از طرفی یکی از محورهای مهم عملیاتی قرارگاه فتح در مرحله ی دوم عملیات بیت المقدس و آزاد سازی خرمشهر بود. زید یکی از اولین مناطقی بود که برای ادامه ی جنگ پس از فتح خرمشهر مورد توجه فرماندهان قرار گرفت و با ورود رزمندگان به داخل نوار مرزی شرق بصره در عملیات رمضان، جاده ی زید به عنوان معبر ورودی و نقطه ی شاخص برای دو محور شمالی و جنوبی عرصه ی نبرد از 22 تیر تا 8 مرداد 1361 شناخته می شد.

 

این منطقه در عملیات رمضان در محدوده ی عملیاتی قرارگاه فتح قرار داشت و نیروهایی متشکل از لشکر 92 زرهی ارتش وتیپ های 14 امام حسین(ع)، 25 کربلا، 17 علی بن ابیطالب(ع) و تیپ 30 زرهی به سرعت در مواضع دشمن پیش روی کرده و از این محور خود را به نهر کتیبان رساندند. با به بن بست رسیدن عملیات رمضان پاسگاه زید عراق در تصرف نیروهای ایرانی باقی ماند اما دشمن با سرعت اقدام به رها سازی آب نمود و این منطقه را به کلی زیر آب برد. لذا از سال 1361 تا 1364 به جز تک نا موفق ارتش در این محور در عملیات خیبر، اقدام مهمی در این منطقه انجام نشد تا اینکه در سال 1365 رزمندگان عملیات بزرگ کربلای 5 را در همین آب گرفتگی علیه موانع دشمن در شرق بصره شروع کردند. این منطقه در بهار 1367 توسط ارتش عراق باز پس گرفته شد و همین پاسگاه مرزی و جاده ی منتهی به آن در تابستان 1367 یکی از محورهای هجوم دوباره ی دشمن پس از پذیرش قطعنامه ی 598، برای دستیابی به جاده ی اهواز–خرمشهر بود.

 


منابع

↑ کتاب اطلس جغرافیای حماسی 1 (خوزستان در جنگ) صفحه 47