بندر خرمشهر

بندر خرمشهر (0)

 

بندر خرمشهر که در جنوب غربی شهر خرمشهر قرار دارد، به دلیل موقعیت ممتاز جغرافیایی و ارتباط با آبهای آزاد و وجود شرکت های بزرگ تجاری و کشتیرانی داخلی و خارجی، از گذشته به خرمشهر چهره ای جهانی داده است.در سال 1318 ش از اولین اسکله تجاری بزرگ در خرمشهر برای پهلو  گرفتن یک کشتی اقیانوس پیما بهره برداری شد. در جریان جنگ جهانی دوم نیز شش اسکله دیگر در آن ساخته شد. پس از این جنگ، اسکله بتنی دیگری به طول 360 متر و عرض 5/32 متر احداث شد.احداث ساختمان بندر در سال 1334 آغاز شد و با طرح های توسعه ی این بندر طول اسکله به 1350 متر و تعداد ایستگاه های پهلوگیری به 9 اسکله افزایش یافت.در اسفند 1352 ش، مرکز فرماندهی ناوگان خلیج فارس و دریای عمان نیروی دریایی ارتش که در خرمشهر مستقر بود، به بندر عباس انتقال یافت.

 

 

با آغاز جنگ، بندر خرمشهر که با دوازده انبار، بزرگترین بندر تجاری کشور محسوب می شد مملو از کالا های صنعتی، خودرو، لوازم خانگی و مواد اولیه کارخانه ها بود. بر همین اساس شورای تامین خرمشهر تصمیم گرفت با اولویت بندی کالاها بر اساس میزان اشتعال پذیری اقدام به تخلیه انبارهای گمرگ کند. اما به دلیل تعلل و غافل گیری مسئولین و صاحبان کالا، تخلیه گمرگ با کندی صورت گرفت و در نتیجه بسیاری از کالاها دچار آتش سوزی شد و یا توسط ارتش عراق به غارت رفت. ترمینال نظامی بندر خرمشهر از روز 28 شهریور ماه 1359 هدف گلوله های آر پی جی دشمن قرار گرفت و با آغاز هجوم سراسری، دشمن در 8 مهر از محور بندر وارد عمل شد، ولی بلافاصله پس از حضور مدافعین در محدوده درفیلیه (از درهای سه گانه گمرک) دشمن پیش روی خود را متوقف کرد. در 9 مهر ماه دشمن از در سنتاب (از درهای سه گانه گمرک)، قصد ورود و اشغال گمرک را داشت که مدافعان بندر ساعت ها در برابر هجوم تانک ها و زره پوش ها و انبوه آتش دشمن مقاومت کردند.

 

 

از صبح 10 مهر عراقی ها دوباره از این محور حمله کردند و خود را به پشت دیوار گمرک رساندند. روز 13 مهر دشمن با تحمل تلفات، بخشی از محوطه بندر را تصرف کرد. روز بعد مدافعان به عراقی ها یورش بردند و آنها را کمی به عقب راندند. حد فاصل روز های 15 تا 17 مهر ماه دوباره دشمن وارد عمل شد و در یک درگیری سنگین و تحمل ده ها کشته و زخمی، نیمی از بندر و مسجد آن را که پایگاه مدافعان بود، اشغال کرد. با تهاجم گسترده دشمن در 23 مهر ماه محوطه بندر به طور کامل اشغال شد اما مقاومت در گمرگ در برابر گردان های نیرو مخصوص و تیپ 26 زرهی لشکر 5 ارتش عراق تا 27/7/1359 و در حالی که بیش از دو سوم شهر سقوط کرده بود ادامه یافت.

 


منابع

 ↑ کتاب اطلس جغرافیای حماسی 1 (خوزستان در جنگ) صفحه 35 - 36