نیرو هوایی؛زمینی؛دریایی

نیروی هوایی


در بیشتر کشورها بخشی از نیروهای مسلح کشور است که وظیفه نبرد هوا پایه را به عهده دارد. نیروی هوائی معمولاً از انواع هواگردها به‌ویژه جنگنده و بمب‌افکن و هواپیماهای ترابری استفاده می‌کند.در بعضی از کشورها وظایف نظامی مربوط به فضا (مانند پرتاب و اداره ماهواره‌های جاسوسی یا موشک‌های قاره‌پیما) نیز به‌عهده نیروی هوائی آن کشور است.

نیروی زمینی


اصولا هر ارتشی از سه نیروی زمینی، هوایی و دریایی تشکیل می‌شود که توسط ستاد مشترک آن ارتش به صورت هماهنگ با هم کار می‌کنند. نیروی زمینی خود شامل قسمت‌های مختلف از جمله پیاده نظام، تیپ‌های زرهی و غیره می‌باشد.

نیروی دریایی


به بخشی از بدنه ارتش کشورها گویند که مسئولیت جنگ بر روی آب را بر عهده دارند. بدنه نیروی دریایی عمدتا از کشتی‌های جنگی و زیردریایی‌های جنگی ساخته شده‌اند.از زمانهای بسیار قدیم و با پیدایش قایق‌ها و کشتی‌های کوچک این نیرو در ارتشهای باستانی شکل گرفت. پس از اختراع موتور بخار کشتی‌ها سریعتر شدند و رفته رفته این نیرو به یکی از اصلی‌ترین اجزای ارتشها تبدیل گشت. کشورهایی شامل مرزهای دریایی دارای نیرویی دریایی در ارتش خود هستند

پیاده نظام


به دسته‌ای از سربازان گفته می‌شود که عملیات‌های نظامی محوله به آنها صرفاً در خشکی می‌باشد و به این منظور آموزشهای نظامی لازم را گذرانده‌اند.عملیات‌های قابل اجرا توسط پیاده نظام عبارتند از: تهاجم و دفاع، تعقیب و گریز، گشت‌زنی، اسکورت کردن، مقابله با گروگان‌گیری، ساخت‌وساز و تعمیرات، انجام رزمایش و رژه نظامی.

خواندن 2325 دفعه
شما اینجا هستید: صفحه اصلی اطلس جنگ تحمیلی واژگان و اصطلاحات افراد نیرو هوایی؛زمینی؛دریایی